Այսօր հազիվ կարողացա ազատվել աներես բարեկամներիցս․ Նրանք ինձ պարզապես այլ տարբերակ չթողեցին քան․․․

Այսօր հազիվ կարողացա ազատվել աներես բարեկամներիցս․Նրանք ինձ պարզապես այլ տարբերակ չթողեցին քան։Ես ու ամուսինս
աշխատում ենք հեռակա կարգով։ Երեկ մինչև ուշ մնացինք, վերջացրինք ու հանձնեցինք նախագիծը։ Մենք քնեցինք գիշերվա ժամը
մեկին։ Մեր տղան արձակուրդի մեջ է։ Համոզված էինք, որ առավոտյան լավ կքնենք, բայց այդպես չեղավ.

-Անի, բարև: Երկար ժամանակ է, որ չենք տեսնվել, լավ եք: Հորեղբորս աղջիկն էր զանգել առավոտյան կանուխ:

Նա ինձ <<ուրախացրեց>> և ասաց, որ ինքն ու ամուսինը ցանկանում են գալ մեզ հյուր: Նրանք հավանաբար արդեն հավաքել էին
իրենց ճամպրուկները։ Իսկ ինձ ու ամուսնուս նրանց կարծիքն ընդհանրապես չէր հետաքրքրում։ Հորեղբորս աղջիկը ամուսնու հետ
պարբերաբար, տարին երեք անգամ, գալիս է մեզ հյուր։

Բայց մենք երբեք չենք գնացել նրանց մոտ.

-Քույրիկ, իսկ ես ու ամուսինս պատրաստվում էինք գալ ձեզ մոտ։ Մտածում ենք հանգստանալ քաղաքային թոհ ու բոհից։ Դեմ չես, չէ:

-Ես քեզ ավելի ուշ կզանգեմ, — ասաց նա և անջատեց հեռախոսը: Երկու ժամ անց նա հետ զանգահարեց և ասաց, որ իր ամուսինը
հի վանդ է, ուստի ավելի լավ է նրանց մոտ չգնանք։ Ես գիտեմ, որ նա սուտ է ասում, պարզապես ես մեզնից կտրեցի նյարդայնացնող
բարեկամներիս:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика