Միշտ մտածել եմ, թե ամուր ու կայացած ընտանիք ունեմ, սակայն․․․Պարզվեց 15 տարվա ընտանեկան կյանքս ստի վրա է կառուցված

Միշտ մտածել եմ,թե ամուր ու կայացած ընտանիք ունեմ,սակայն․․․Պարզվեց 15 տարվա ընտանեկան կյանքս ստի վրա է կառուցված
Հիմա ինչպե՞ս հավատամ մարդկանց: Եթե ​​իմ ամենամոտ մարդը խաբել է ինձ տասնհինգ տարի շարունակ: Ամեն օր նա յել է աչքերս
մեջ և ստել: Երկու օր առաջ ես իմացա, որ սիրելի ամուսինս ունի երկրորդ ընտանիք: Ես ասես ֆիլմի մեջ էի հայտնվել: Միայն թե այն
բացարձակապես ինձ դուր չէր գալիս:

Ես ամուսնացած եմ արդեն երկար տարիներ, իսկ ավելի ճիշտ՝ տասն հինգ տարի: Նա ինձ հետ ամուս նացավ այն ժամանակ, երբ ես
հղիացա, և մենք որոշ եցինք ունենալ երե խային: Այսպիսով մենք ունեցանք տղա՝ Մար կին: Սկզբում մենք շատ հաճախ էինք վիճում
և ոչ մի կերպ չէինք կարողանում հարմարվել միմյանց, թվում էր, թե մենք սխալվել ենք:Ստացվեց այնպես, որ մենք որոշեցինք ապրել
առանձին: Որդիս այդ ժամանակ երեք տարեկան էր:

Բայց բաժանության մեջ մենք երկար չմնացինք,ընդամենը երեք ամիս: Մի անգամ նա եկավ իր իրերից ինչ-որ բան վերցնելու համար,
և մենք ամբողջ գիշեր միասին անցկացրեցինք: Հաջորդ առավոտ նա հեռացավ, կարծես ոչինչ չէր պատահել, և երեք շաբաթ անց ի-
մացա, որ նորից հղի եմ:Ես ստրեսի մեջ զանգահարեցի ամուսնուս և ասացի նրան:Նա վերադարձավ ընտանիք և հանուն մեր ապա-
գա երեխայի և որդու, որոշեցինք ամեն ինչ նորից սկսել:

Ընկերուհիներս ասացին, որ ամուսինս, մեր հարաբերութ յունների ընդմիջման ընթացքում, կապի մեջ է եղել մեկ այլ կնոջ հետ: Բայց
իմ հարցին՝ ճի՞շտ է դա արդյոք, ամուսինս պատասխանեց, որ ոչ: Եվ ես հավատացի նրան:Ես ունեցա ևս մեկ տղա և մենք նրան ան-
վանեցինք Իվան:

Երկրորդ երեխայի ծննդից հետո մեր ջերմեռանդությունը մահացավ:Մենք այլևս այն նախկին երիտասարդ ները չէինք,որոնց մեջ կը-
րակ էր վառվում:Ամուսինս շատ ժամանակ էր ծախսում աշխատանքի վրա, իսկ ես զբաղվում էի երեխաների դաստիարակությամբ:
Եվ ահա մեր տղաները մեծացել են և արդեն դպրոց են հաճախում: Ես և ամուսինս լրջացել ենք: Մեր կյանքը կարծես ստացվել է:

Եվ այդպես էր, մինչև երեկ երեկոյան ինձ մոտեցավ անծանոթ մի կին:Նա ուղղակիորեն ասաց, որ արդեն տասնհինգ տարի է, ինչ նա
ամուսնուս սիրուհին է: Եվ որ նա հոգնել է իրենց ընդհանուր երեխային միայնակ մեծացնելուց, որ իրենց որդուն հայր է անհրաժեշտ:
Ես չէի կարող շարժվել: Ինձ թվում էր, որ ես կորցնում եմ գիտակցությունս: Իսկ զրուցակիցս կանգ չէր առնում: Նա ասաց, որ հոգնել
է այս ու այն կողմ վազելուց, որ ամուսինս սիրում է իրեն, բայց չի կարողանում թողնել ինձ և երեխաներիս։

Այդ կինը նաև խնդրեց ինձ անհետանալ ամուսնուս կյանքից։Ես չեմ հիշում, թե ինչպես հասա տուն:Այդ երեկո ամուսինս աշխատան-
քից շուտ եկավ: Եվ միայն այդ ժամանակ հասկացա, թե դա ինչ աշխատանք էր, քանի որ նրա բոլոր ուշացումները և տնից բացակա-
յելը կապված էր միայն ու միայն այդ կնոջ հետ՝ գործուղումները նույնպես:Եվ հենց այդ ժամանակ էլ ես կարող էի բացահայտել հանե-
լուկը: Ինչքան հիմար էի: Խոսքեր չկան:

Այսքան տարի լինել կույր, չնկատել ակնհ այտը, բայց բացի սիրո ւհուց, նա ունի նաև տղա երե խա: Երեք որդի և երկու կին:Ես ոչինչ
չէի կարողանում ասել ամո ւսնուս: Պար զապես չգիտեի, թե ինչպ ես կամ ինչ պետք է ասեմ: Ամեն ինչ այդքան տրամաբանական էր
թվում։ Ցանկացած այլ կին վաղուց կկասկածեր, որ ինչ-որ բան այն չէ իր ամուսնու պահվածքի մեջ, բայց ոչ ես: Միայն թե մի բան չեմ
հասկանում, թե որտեղ էին նայում աչքերս:

Իսկ ի՞նչ անեմ այս նորությունն իմանալուց հետո: Չգիտեմ․․․