Օրեր առաջ ընկերուհուս ծննդյան տոնը նշեցինք ռեստորանում․ Խնջույքը ավարտելուց հետո որոշեցի հավաքել սեղանի մնացած ուտելիքը․ Ընկերուհիս այնպես արձագանքեց, որ․․․
Մի քանի շաբաթ առաջ ընկերո ւհիս ռեստ որանում նշում էր իր ծնն դյան օրը: Շատ լավ օր անցկացրեցինք, կերանք-խմեցինք, բայց սեղանին վերջում մեծ քանակո ւթյամբ ուտելիք մնաց: Երևի հյուրերը քչակեր էին:Ընկերո ւհուս առաջարկեցի մեզ հետ վերցնել ողջ սնունդը, որն ավելացել է:
Ռեստո րանում հնարավոր էր ձեռքբերել մեկ անգամյա օգտա գործման կոնտեյ ներներ:Բայց ընկերուհուս զարմացած հայացքը բա-վական էր՝ նրա պատասխանը հասկանալու համար.
—Կարծու՞մ ես իմ տանը ուտելիք չկա: Իհարկե ոչինչ չեմ վերցնի:
Դե իր գործն է, թող մատուցողներն ու խոհարարները վերցնեն:
Եվս մի իրավիճակ
Մի անգամ ես, ամուսինս ու նրա աշխատանքային կոլեկ տիվը գնացել էինք քաղ աքից դուրս: Եվ մարդիկ էին շատ, և սնունդը: Վեր-ջում, երբ սկսեցինք հավաքվել, ես մի քանի տոպրակի մեջ լցրեցի խորովածն ու երշիկեղենը:Մոտեցավ ամուսնուս կոլեգաներից մեկն ու ասաց.
-Ուզում եմ մի քիչ խորոված վերցնել, բայց ամաչում եմ:
Բայց ի՞նչ կա ամաչելու: Առա ջին հերթին, եթե ոչ մեկ չվերցնի, ամբողջը աղբ ամանն է գնալու: Բացի այդ, երեկոյան արդեն քաղցած չես, իսկ երբ արթնանաս առավոտյան ու հայտնա բերես, որ ոչինչ պետք չէ պատրաստել, մի՞թե հիանալի չի լինի:Սրճարանում նույն-պես լինում է, որ ավելացածը տանում եմ ինձ հետ: Օրինակ, երեխ աներս հաճախ մեծ պիցցա են պատվիրում, բայց 1 կտորից ավել չեն ուտում: Ինչու՞ թողնեմ: Ավելի լավ է կտանեմ տուն, հետո բոլորս կուտենք:
Իսկ դուք ի՞նչպես եք վարվում նման իրավիճակներում:
