Սկեսուրս հարազատ թոռանը խնամելու համար ինձանից գումար պահանջեց․․․Դեռ ասում է, որ թոռանը շատ է սիրում

Սկեսուրս հարազատ թոռանը խնամելու համար ինձանից գումար պահանջեց․․․Դեռ ասում է, որ թոռանը շատ է սիրում։Ինձ անհրա-ժեշտ են Ձեր խորհուրդները, իմ սիրելի ընթերցողներ:Ես լավ ընտանիք ունեմ, 33 տարեկան եմ, ամուսինս՝ 36, որդիս՝ 5: Սկեսուրս հիանալի կին է, անցած տարի նրա 60 ամյակն էր: Ես և ամուսինս շատ ենք աշխատում:

Աշխարհում տեղի ուն եցող վերջին իրադարձությունների պատճառով աշխատավարձերը կտրուկ նվազել են, իսկ ապրիլին, ընդհա-նուր առմամբ, գործա զուրկ էինք, ուստի փողն այժմ այնքան շատ չէ, որքան միշտ:Ստիպ ված ենք մի փոքր խնայողություն անել զը-վարճանքների վրա: Իհա՛րկե, դա երեխային չի վերաբերում:Մանկապարտեզը փակ է, իսկ սկեսուրս միշտ ուրախությամբ էր նստում թոռնուհու հետ:

Մանկապարտեզից հաճախ էր նրան վերցնում, պահում մինչև մեր վերադառնալը: Հաճախ էինք չորսով ընթրում:Բոլորովին վերջերս ինձ թվաց, որ նա փոխվել է: Չարացել է և դարձել ագրեսիվ: Իսկ վերջին անգամ ես ուղղակի սարսափեցի նրա խոսքերից: «Ի՞նչ է, ձեզ համար դայա՞կ եմ: Կարծես ամեն օր աշխատանքի եմ գալիս այստեղ: Աշխատելու համար պետք է աշխատավարձ վճարել…»:

Ես նույնիսկ չգիտեի, որ կարող եմ նրան պատասխանել. «Մայրի՛կ, բայց Դուք տատիկ եք և պետք է նստե՛ք Ձեր հարազատ թոռնիկի հետ…», — այսպես էի ուզում ասել, բայց ցնցող վիճակի պատճառով նույնիսկ լեզուս չպտտվեց: Հետո լռեցի:Կպատմեմ ամուսնուս (նա այդ ժամանակ կողքիս չէր): Նա նույնիսկ չհավատաց ինձ, իսկ հետո այն իր ական ջներով լսեց: Որոշ ժամա նակ անց հայտնա-բերեցինք, որ մեր խնայողություններից որոշակի գումար է անհետացել:

Մենք միանգամից հասկացանք, թե որտեղ են դրանք կորել, այնուհետև սկեսուրս ասեց, որ՝ որպես «կանխավճար» է վերցրել … Դա պարզապես անհեթեթություն էր… Հիմա սկեսուրս մեզ մոտ չի գալիս: Քույրս է նայում որդուս: Քանի դեռ համալսարանում դաս չկա, իրեն կարող է դա թույլ տալ:

Բայց հետո ինչ եմ անելու… ես չեմ հասկանում, գուցե իսկապես անհրաժեշտ է վճարել դրա համար …Ի՞նչ եք կարծում: Եթե պետք է դայակ վարձեմ,ապա ավելի լավ չի՜ լինի վճարեմ սկեսրոջս…

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика