Որդիս արդեն 14 տարեկան էր, երբ նորից հղիացա․ Վախենում էի նրան ու ամուսնուս ասել վիճակիս մասին, բայց․․․Պարզվեց աշխարհի երջանիկ մարդկանցից մեկն եմ

Որդիս արդեն 14 տարեկան էր, երբ նորից հղիացա․ Վախենում էի նրան ու ամուսնուս ասել վիճակիս մասին, բայց․․․Պարզվեց աշ-խարհի երջանիկ մարդկանցից մեկն եմ

Երևի ես երջանիկ մարդ եմ, տեսել եմ, ինչպես է իմ սիրելի տղամարդն արտասվում: Արտասվում էր երջանկությունից, այն բանից հե-տո, երբ ասացի,որ հղի եմ: Կարծում էի՝ կասի,մեր ինչին է պետք երեխան,այս տարիքում…Իսկ նա այնքան ուրախացավ:Հետո սկսե-ցի սպասել, թե ինչ ռեակցիա կտա մեր 14 ամյա որդին: Նրա պատասխանը նույնպես ցնցեց.

-Վերջապես, մայրիկ, ամբողջ կյան քում երազել եմ քույր կամ եղ բայր ունենալու մասին…վերջապես…այնքան ուր ախ եմ:

Շատ էի ուզում աղջիկ ունենալ, ամուսինս նույնպես: Երբ գնացինք երեխայի սեռը պարզելու, շունչս պահած սպասում էի պատաս-խանին: Տղա է: Արտասվելով դուրս եկա, երբ ամուսինս տեսավ արցունքներս, շփոթված ասաց.

-Ի՞նչ է եղել…հիվա՞նդ է: Չի զար գանու՞մ:

Ես մի կերպ ասացի.

-Տղա է:

-Աստված իմ, էլի որդի եմ ոնւենալու: Այս ինչ երջանկություն է:

Եկավ ծննդաբերության օրը: Ամուսինս հերթա փոխի էր, որոշել էի չասել նրան, բայց չկարո ղացա: Նա կարծես զգում էր, ամեն կես ժամը մեկ զանգում էր ինձ, իսկ երբ հասկացավ, որ հիվանդանոց եմ գնում, թողեց բոլոր գործերը և եկավ ինձ մոտ:Հիվան դանոցից դուրս գրվելու օրը ամուսինս ձեռքից բաց չէր թողում փոքր իկին, իսկ արցունքներն անդ ադար հոսում էին աչքերից: Բուժքույրն ասաց.

-Արդեն 30 տարի այստեղ եմ աշխ ատում, բայց նման բան առա ջին անգամ եմ տեսնում:

Ես երևի երջանիկ եմ…

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика