Մեր տան միակ աշխատողը ամուսինս է, աշխատավարձը մեր ընտանիքին չի հերիքում, բայց սկեսուրս էլի մեզնից ամեն ամիս գումար է ուզում
Մենք երկու աղջիկ ունենք՝ 6 ու 2 տարեկան։ Ես եր կար ժամա նակ դեկրետում եմ։ Երբ ավագ աղ ջիկս դարձավ 3 տարե կան, դուրս եկա աշխատանքի, բայց հետո շուտով հղիացա երկորդ անգամ։Ապրում ենք փոքր 2-սենյականոց բնակարանում, որն ինձ մնացել է տատիկիցս։ Ծնող ներս էլ ունևոր չեն, բայց ինչով կարո ղանում, օգնում են՝ և ֆինանսապես, և երեխաների հարցում։

Խնդիրը՝ ամուս նուս մայրն է։ Նա նախ կինում բուժ քույր է եղել, իսկ հիմա թոշակի է անցել։ 2 տարի առաջ նա կոր ցրեց ամուս-նուն, մնաց միայնակ՝ իր 3-սենյականոց տանը։ Նա հիմա սթրեսից ազատվելու մի տարբերակ է գտել․ նրա միակ մխի թարանքը համեղ ուտելն է։Դրա մեջ ոչ մի վատ բան չկա, ուրախ եմ, որ սկեսուրս ունի իր մխիթարանքը, հանգիստ է ապրում, լավ սնվում է, սերիլաներ է դիտում։

Սակայն շարունակ բողոքում է, թե որքան շատ են կոմունալները, որքան թանկ է ամեն ինչ։ Թոռների համար առանձնապես ոչինչ չի գնում։ Չկարծեք, թե նրա նից ինչ-որ բան եմ ակն կալում, բայց գոնե մի սալիկ շոկոլադ կարող է տալ երե խային, մինչդեռ ինքը իրեն թույլ է տալիս կարմիր խավիար, թանկարժեք ձուկ, ամենալավ երշիկեղենը․․․

Ամուսինս բազմիցս է առաջարկել մորը՝ վաճա ռել բնակա րանը, 2 հատ փոքր գնել, թող մեկում ապրի ինքը, իսկ մյուսը վարձով տա։ Բայց ոչ, նա չի համա ձայնվում։ Մի քանի օր ա ռաջ էլ երկու երեխա ներս հիվանդ էին, սկե սուրս եկավ մեր տուն՝ ամենա-անհարմար պահի։ Թոռների առողջությամբ հետաքրքրվելու փոխարեն՝ նա սկսեց իր բողոքի երգը, որ գումարը չի բավականաց-նում։ Հարցնում էր, թե ամու սինս երբ է գալու տուն, որ իրեն փող տա։ Ես էլ նրան բացա տրեցի, որ այդ պահին մենք գումար չու-նենք, երեխաների համար թանկարժեք դեղեր ու մրգեր ենք գնել։
Երեկոյան եկավ ամուսինս և մեծ սկան դալ սարքեց, արդեն գրեթե մի շաբաթ ինձ հետ չի խո սում, որ իր մորը նեղացրել եմ։
Մի՞թե ես մեղավոր եմ, անելանելի վիճակում եմ, միայն արտասվում եմ․․․
