Մեր տան միակ աշխատողը ամուսինս է, աշխատավարձը մեր ընտանիքին չի հերիքում, բայց սկեսուրս էլի մեզնից ամեն ամիս գումար է ուզում

Մեր տան միակ աշխատողը ամուսինս է, աշխատավարձը մեր ընտանիքին չի հերիքում, բայց սկեսուրս էլի մեզնից ամեն ամիս գումար է ուզում

Մենք երկու աղջիկ ունենք՝ 6 ու 2 տարեկան։ Ես եր կար ժամա նակ դեկրետում եմ։ Երբ ավագ աղ ջիկս դարձավ 3 տարե կան, դուրս եկա աշխատանքի, բայց հետո շուտով հղիացա երկորդ անգամ։Ապրում ենք փոքր 2-սենյականոց բնակարանում, որն ինձ մնացել է տատիկիցս։ Ծնող ներս էլ ունևոր չեն, բայց ինչով կարո ղանում, օգնում են՝ և ֆինանսապես, և երեխաների հարցում։

Խնդիրը՝ ամուս նուս մայրն է։ Նա նախ կինում բուժ քույր է եղել, իսկ հիմա թոշակի է անցել։ 2 տարի առաջ նա կոր ցրեց ամուս-նուն, մնաց միայնակ՝ իր 3-սենյականոց տանը։ Նա հիմա սթրեսից ազատվելու մի տարբերակ է գտել․ նրա միակ մխի թարանքը համեղ ուտելն է։Դրա մեջ ոչ մի վատ բան չկա, ուրախ եմ, որ սկեսուրս ունի իր մխիթարանքը, հանգիստ է ապրում, լավ սնվում է, սերիլաներ է դիտում։

Սակայն շարունակ բողոքում է, թե որքան շատ են կոմունալները, որքան թանկ է ամեն ինչ։ Թոռների համար առանձնապես ոչինչ չի գնում։ Չկարծեք, թե նրա նից ինչ-որ բան եմ ակն կալում, բայց գոնե մի սալիկ շոկոլադ կարող է տալ երե խային, մինչդեռ ինքը իրեն թույլ է տալիս կարմիր խավիար, թանկարժեք ձուկ, ամենալավ երշիկեղենը․․․

Ամուսինս բազմիցս է առաջարկել մորը՝ վաճա ռել բնակա րանը, 2 հատ փոքր գնել, թող մեկում ապրի ինքը, իսկ մյուսը վարձով տա։ Բայց ոչ, նա չի համա ձայնվում։ Մի քանի օր ա ռաջ էլ երկու երեխա ներս հիվանդ էին, սկե սուրս եկավ մեր տուն՝ ամենա-անհարմար պահի։ Թոռների առողջությամբ հետաքրքրվելու փոխարեն՝ նա սկսեց իր բողոքի երգը, որ գումարը չի բավականաց-նում։ Հարցնում էր, թե ամու սինս երբ է գալու տուն, որ իրեն փող տա։ Ես էլ նրան բացա տրեցի, որ այդ պահին մենք գումար չու-նենք, երեխաների համար թանկարժեք դեղեր ու մրգեր ենք գնել։

Երեկոյան եկավ ամուսինս և մեծ սկան դալ սարքեց, արդեն գրեթե մի շաբաթ ինձ հետ չի խո սում, որ իր մորը նեղացրել եմ։

Մի՞թե ես մեղավոր եմ, անելանելի վիճակում եմ, միայն արտասվում եմ․․․

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика