Հարսիս արարքները արդեն հնարավոր չէ հանդուրժել, իսկ որդիս այնպես է իրեն պահում, կարծես ոչինչ չի նկատում․․․
Հաճախ եմ մտածում, որ որդիս կույր է: Կինը նրա քթի տակ կոլեգայի հետ սիրախաղ է անում, իսկ նա ոչինչ չի նկատում: Որդիս մինչև ուշ ժամ աշխա տանքի է լինում, բայց ես տանն եմ, տեսնո ւմ եմ ամեն ինչ:Բանն այն է, որ արդեն մի ամիս կլինի, որ միև-նույն տղամարդը արծա թագույն մեքենայով հարսիս բերում է տուն:Նո ւյնիսկ մի քանի անգամ հետը վիճել եմ դրա պատ ճառով:

Երեկ էլի նույն բանը եղավ, բայց այս ան գամ հարսս չէր շտա պում իջնել մեքենայից:Դա ինձ սար սափելի դուր չեկավ: Ես գնացի բակ և հիշեցրի հարսիս, որ ինքը ամո ւսնացած կին է, ինչու՞ ես և որդիս պիտի ամաչենք նրա վարքի համար: Բայց ներողություն խնդրելու փոխարեն՝ նա հար ձակվեց ինձ վրա: Ասաց,որ դա իմ գործը չէ,նա ուղղակի կոլեգայի հետ աշխա տանքային հարցեր էր լուծում:Ավելի ուշ վերադարձավ որդիս, բայց ես նրան ոչինչ չասացի, չէի ուզում տխրեցնել:

Բայց ահա կինը ամեն ինչ այնպես փոփոխ ված պատմեց ամուսնուն, որ որդիս վիճեց ինձ հետ՝ մեղադրելով, որ խեղճին ստիպել եմ արտասվել:Բոլորս միասին ենք ապրում, չեմ ուզում, որ մեր կյանքը վերածվի պա տերազմի: Հարևա նուհիս խորհուրդ տվեց որդո ւս պատմել ամեն ինչ, բայց չեմ համար ձակվում: Գուցե խոսե՞մ այդ կոլեգայի հետ թե ուղ ղակի թողնեմ, որ իրենք լուծեն իրենց հարցերը…
