Կնոջս համար գեղեցիկ ականջօղեր նվեր գնեցի․ Օրեր անց դրանք տեսա զոքանչիս ականջներին․ Բարկացա ու․․․
Ես հակ ված եմ այն մտքին, որ նվեր ները պարտ ադիր պիտի լինեն օգտակար ու պրակտիկ։ Սակայն ժամանակի հետ մի փոքր փո-խեցի կարծիքս․ հիմա համոզված եմ, որ նվերները նաև պիտի բարձրացնեն տրամադրությունը, դրական լիցքեր հաղորդեն ու զար-մացնեն։Ու երբ կնոջս համար նվեր էի ընտրում, ուղորդվում էի այս երկու չափանիշներով․
- նվերը պիտի դուր կգա կնոջս
- նվերը կնոջս պիտի հիշեցնի իմ մասին։
Արդյո ւնքում արծա թե ական ջօղեր գնեցի։Կինս անկեղծ ուրախացավ, շնորհակալություն հայտնեց։ Բայց հետո շատ հազվադեպ էի տեսնում, որ նա կրի դրանք։ Ականջօղերը տոնական չէին, պարտադիր չէր կոնկրետ հագուստի հետ համապատասխանեցնել։Մի օր էլ դրսում պատահաբար հանդիպեցի զոքանչիս, իսկ նրա ականջներին նկատեցի իմ գնած զարդերը։
Ասացի, որ սազում է, իսկ նա էլ հպար տացավ, որ աղջիկն է նվ իրել։ Այդ պահին այն պես բար կացա, որ խնդրեցի զոքանչիս հանել ականջօղերն ու տալ ինձ։Բնականաբար մինչ հասա տուն, կինս արդ են տեղյակ էր ամեն ինչից։ Մայրը հասցրել էր զանգել ու բողո-քել։
Կինս կյանքում առաջին անգամ ինձ ժլատ,փոքրոգի անվանեց,ու ասաց, որ ես անկեղծ չեմ։Իսկ ես չեմ կարողանում բացատրել նրան, որ սա ինձ համար տհաճ է, չէ որ ես զոքանչիս համար չէի հոգացել, գնացել խանութից խանութ, գումար ծախսել ու գնել, այլ հենց իր համար․․․
