Ծնողներիս մահվանից հետո հորաքույրս դարձավ իմ խնամակալը․․․Այդ օրվանից ի վեր ես դարձա նրանց տան ծառան

Ծնողներիս մահվանից հետո հորաքույրս դարձավ իմ խնամակալը․․Այդ օրվանից ի վեր ես դարձա նրանց տան ծառան։Երբ ես 8 տա-րեկան էի, ծնողներս ավտովթարի ենթարկվեցին և մահացան: Բարեբ ախտաբար, ես այդ օր տ անը մնացի և նրանց հետ մե քենայի մեջ չէի: Մենք հարուստ չէինք ապրում, բայց աղքատ էլ չէինք, հայրս Ջիպ մեքենա ուներ, քաղաքում 3 սենյականոց բնակարան ունե-ինք մի խոսքով ամեն ինչ բավարար էր:

Երբ ծնողներս մահացան, հորաքույրս դարձավ իմ պաշտոնական խնամա կալը: Առա ջին տարիները հորաքույրս շատ հոգատար և ուծադիր էր, բայց շուտով փոխվեց: Երբ 9 տարեկան էի, վերածվեցի նրանց տան ծա ռայի:Ես լվանում էի հատակները, գազօջախը, պատուհանները և այդ ամենը ձեռքով, բացառությամբ անկողնային և ձմեռային հագուստի: Ես ստիպված էի մաքրել և՛ հորաքրոջս և՛ նրա դստեր սենյակները։ Ես սեփական սենյակ չունեի և քնում էի հյուրասենյակում բազ մոցի վրա, չնայած որ ապրում էինք ծնող-ներիս բնակարանում:

Ես չէի կարող հեռուստացույց դիտել, քաղցրավենիք միայն հորաքրոջս դուստրը իրավունք ուներ ուտելու, ես նույնիսկ ստիպված էի դասերս սովորել խոհանոցի սեղանի վրա:Քիչ-քիչ մեր գույքը սկսեց անհետանալ։Սկզբում անհետացավ հոր վթարված մեքենան, նույ-նիսկ մորս մորթուց վերարկուն անհետացավ․․․ Այնուհետև մեր ամառանոցը վաճառեցին:Հիմա ես գիտեմ, որ հորա քույրս ուղղակի ապօրինի վաճառում էր ծնողներիս ունեցվածքը, բայց հետո ես պարզապես նկատեցի, որ իմ շուրջը գտնվող առար կաները պարզա-պես անհետանում են աչքիս առաջ։

Արդյունքում, մորաքույրս կեղծ փաստաթղթերով վաճառեց մեր բնակարանը և ինձ ուղարկեց մանկատուն: Այնտեղ ապրելը շատ ա-վելի լավն էր, քան հորաքրոջս և նրա դստեր հետ, չնայած խնդիրներ ունեի մանկատան երեխաների հետ: Ինձ տեղափոխեցին սովո-րական ավագ դպրոց, այնուհետև՝ արհեստագործական ուսումնարան՝ ապրանքագետի մասնագիտություն սովորելու:Կրթություն ստանալուց հետո ինձ ծայրամասում փոքրիկ բնակարան հատկացրեցին:

Մոտակայքում սուպերմարկետ կար, որտեղ ես գնացի հարցազրույցի: Ընդամենը մեկ հանդիպումը իմ ողջ կյանքը: Սուպերմարկետ-ների ցանցի համասեփակա նատերը ծնողներիս ընկե րն էր, նա ինձ ճանաչեց, խոսեց և առաջա րկեց գանձապահի պաշտոնը: Նա ասաց, որ ինքը պատրաստվում է ևս մեկ առևտրի կենտրոն բացել և խորհ ուրդ տվեց աշխատավայրում հմտանալ, իմանալ սուպեր-մարկետի ամբողջ «ներքին խոհանոցը», որպեսզի ինձ փոխտնօրեն նշանակի:

5 տարի անց, երբ ավարտվեց նոր խանութի կառուցումը, նա ինձ առաջարկեց այդ մասնաճյուղի տնօրենի պաշտոնը: Իմ աշխատա-վարձը զգալիորեն բարձրացավ: Ես կարողացա հիպոթեկային վարկը ստանալ և աշխատավայրին մոտ բնակարան գնել։ Երբ ես ա-մուր արդեն կայացա, ավարտեցի և 340 հոգանոց աշխատակազմով սուպերմարկետի փորձառու տնօրեն դա րձա, հարա զատներս սկսեցին փորձել ինձ հետ հարաբերություններ հաստատել։

Հանգստյան օր էր առավոտյան, դռան զանգը հնչեց, բացեցի դուռը և տեսա հորաքրոջս դստերը:Նա ասաց, որ ես որպես քույր պետք է նրան իմ տանը ապրելու հնարավորություն տամ, և միևնույն ժամանակ ինձ մոտ բարձր վարձատրվող աշխատանքի ընդունեմ։ Թե ինչպես էր նա իմացել, թե որտեղ եմ ես ապրո ւմ և ինչով եմ զբաղված, չգիտեմ:Ըստ երևո ւյթին, հորաքո ւյրս ինչ-որ մեծ կապեր ունի և կարողացել է պարզել …

Ես հրաժարվեցի նրան ընդունել իմ տուն, բայց շուտով հայտնվեց հորաքույրս:Նա սկսեց սպառնալ ինձ դատարանով ՝ ասելով, որ նա մեծ գումարներ է ծախսել ինձ վրա՝ լինելով իմ խնամակալը: Ես նրան ուղարկեցի «գրողի ծոցը»։Շուտով հորաքրոջս աղջիկը զանգա-հարեց և հարցրեց, թե իր համար որևէ աշխատանք ունե՞մ: Ես նրան առաջարկեցի աշխատել որպես հավաքարար, բայց նա վիրա-վորվեց և մերժեց: Արդեն 10 տարի է, ինչ նրանք ամեն ամիս զանգում են ինձ և պարտքով գումար են պահանջում, նրանք խնդրում են ինձ թույլ տալ բնակվել իմ տանը կամ նրանց աշխատանքի տեղավորել․․․

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика