Երկար տարիներ ապրում եմ 4-րդ հարկում․ Մի օր պատուհանները սրբելիս․․․
Ես 4-րդ հարկում եմ ապրում։ Մի անգամ պատուհաններս էի լվանում։ Իսկ պատու հաններիս տակ, ասեմ, որ լուսա մուտիս տակ սիզա մարգեր են աճում։ Ուրեմն, թե ոնց եղավ, բայց մեկ էլ զգում եմ՝ ընկնում եմ պատու հանից ցած՝ ուղիղ սիզամարգերի մեջ․․․ Ի զարմանս ինձ ու հարևա ններիս, ընկելս ու վեր կենալս նույն է լինում։Ուրեմն ընկա, ինձ թափ տալով ու հայհոյանքներ տեղալով վեր կացա ու գնացի տուն։

Երբ ամուսինս դուռը բացեց (ի դեպ, ընկնելուս պահին նա մեր դռան կողպեքն էր սարքում) աչքերը վրաս չռած՝ մեռավ հարցնե-լով՝ թե իրեն շրջանցելով՝ ոնց եմ հաջ ողացրել դռնից դուրս գալ։Իսկ երբ նա հասկա ցավ ասածներիս իմաստը․․․
Ինչ երկարացնեմ․ ես մեջքի վնասվածք եմ ստացել, լիքը քերծվածք ու կապտուկներ վաստակել։ Իսկ ամուսինս՝ ուշաթափություն, սպիտակ մազափունջ ճակատին, նյարդային խանգարում, տախ իկարդիա ու մի շաբաթ՝ ստացիոնար բուժում հիվանդանոցում։
Իսկ հիմա գուշակեք՝ ընկնելուցս հետո ով էր ում համար նարինջ տանում հիվանդանոց․․․
