Երբ ընկերոջս ասացի հղիությանս մասին, նա սկսեց ինձ համոզել, որ ես ազատվեմ երեխայից, բայց․․․Ինչքան բախտավոր եմ, որ նման հայր ունեմ

Երբ ընկերոջս ասացի հղիությանս մասին, նա սկսեց ինձ համոզել, որ ես ազատվեմ երեխայից, բայց․․․Ինչքան բախտավոր եմ, որ նման հայր ունեմ

Ես շատ ակտիվ կյանք ունեցա: Միևնույն ժամանակ, ինձ հաջողվեց աշխատել, սովորել համալս արանում և նույնիսկ վարորդական իրավունք ստանալ: Եվ երբ ես դարձա 24 տարեկան, իմ բոլոր հարա զատները սկսեցին միասին կրկնել, որ ժամ անակն է մտածել ա-մուսնության մասին:Բայց ես ինքս ինձ չէի տեսնում կնոջ դերում, էլ չեմ ասում մայրիկ դառնալու մասին:

Ես ուզում էի ինքնահաստատվել, նոր մտածել անձնական կյանքի մասին: Բայց անձնական կյանքը և ճակատագիրը անկանխատե-սելի են․․․Ես ընկեր ունեի, նա կենսուրախ մարդ էր: Եվ միևնույն ժամանակ նա, հավանաբար, ամենակրթվածն էր բոլորից, ում հետ ես հանդիպեցի: Ամենայն հավանականությամբ, դա ինչ-որ սարսափելի մոլուցք էր: Ես վստահ էի, որ նա աշխարհում իմ միակ տղա-մարդն է, և ճակատագիրը պարզապես մեզ համախմբեց:

Այսպիսով,մենք սկսեցինք միասին ապրել այն բնակարանում, որը հայրս տվեց ինձ:Եվ հետո եկավ պահը,երբ ես հասկացա, որ պատ-րաստ եմ մայր դառնալ: Ես չգիտեմ, թե ինչու և ինչպես դա պատահեց,բայց ես զգացի, որ ուզում եմ և պատրաստ եմ իմ սիրելի տղա-մարդուց երեխա ունենալ: Հավանաբար, դա այդպես ծրագրավորված էր ճակատագրով։Եվ երբ մենք սկսեցինք խոսել այս մասին, նա կարծես, նույնպես դեմ չէր: Ես թողեցի աշխատանքս և բավականին արագ հղիացա:

Բայց երբ արդեն հղիությանս երկրորդ ամսին, ընկերս հայտարարեց, որ ինքը … փոխել է իր կարծիքը:Եվ հետո մի անգամ, երբ ինձ մոտ հղիության հետ կապված զայրույթի պահ էր (իրականում այս ամենը պարզ բացատրություն ուներ ՝ հորմոններ), նա ինձ ասաց.

«Ես վստահ չեմ, որ երեխա եմ ուզում: Ինձ ժամանակ է հարկավոր մտածելու համար․․․ »:

Եվ նա երբեք չէր նայում ինձանից հատակին ՝ անկախ նրանից, թե ինչքան հարցրեցի:Այդ պահին իմ բոլոր երազանքները տապալվե-ցին: Նա մտածում էր, որ ես աբորտ կլինեմ, և ամեն ինչ կլինի ինչպես նախ կինում: բայց, ես բախ տավոր մարդ եմ, որ այդպիսի հայր ունեմ: Հայրս մի շտ իմ կող քին է եղել և ինձ օգնել է ամեն հար ցում։ Եվ այսպես, երբ ես խոսեցի հա յրիկիս հետ, նա պատաս խանեց ինձ.

«Դու ծննդաբերելու ես ինչ էլ որ պատահի»:Եվ այսպես, նա սկսեց ֆինանսապես աջակցել ինձ և երեխային: Եվ հիմա կարող եմ ան-կեղծ ասել, որ նա հիանալի կյանք տվեց ինձ և իմ երեխային: Եվ հիմա նույնիսկ դժվար է պատկերացնել, թե ինչպես ես կապրեի, եթե չլիներ իմ որդին: Նրա շնորհիվ ես ինքս շատ եմ փոխվել:

Եվ իմ նախկին ընկերը այդպես էլ չհասկացավ, որ ինքը ստացել է այն, ինչը շատերը կարող են միայն երազել: Բայց ես շարունակում եմ հավատալ, որ ժամանակի ընթացքում նա կհասկանա դա:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика