Աշխատում եմ մանկական վերականգնողական կենտրոնում որպես հոգեբան․ Շատ բան եմ տեսել կյանքում, բայց այս մեկը․․․Ես աշխատում եմ դեռա հասների և երեխաների հոգեբո ւժարանում՝ անմիջապես երեխաների հետ: Ծնողների հետ հազվադեպ եմ հանդիպում:
Մի օր իմ հիվանդը քնքուշ, ժպտերես աղջնակ էր: Ինձ հայտնեցին, որ երեխան այստեղ է հայտնվել, քանի որ հարձակվել է իր 3 տարեկան քրոջ վրա:Ես կարողանում եմ կարդալ մարդկանց դեմքերը, հատկապես նրանց, ովքեր վտանգավոր են ընտանիքի և հանրության համար: Բայց այս աղջիկն ուրիշ էր. նա այնքան հանգիստ էր, ամաչկոտ…

Նա լիովին առողջ երեխա էր:Սակայն ամեն ինչ պարզ դարձավ, երբ տեսա նրա մորը: Մայրն ամեն ինչի համար բարկանում էր ե-րեխայի վրա: Անկեղծ եմ ասում, ԱՄԵՆ ԻՆՉԻ ՀԱՄԱՐ: Սխալ կանգնեց, սխալ քայլեց, սխալ վեր ցրեց պայուսակը: Ինչպե՞ս երե-խան կարող է նորմալ մնալ դրանից հետո:

Մի ժամանակ աշխատեցի երեխայի հետ, սակայն ընթացքում ավելի սարսափելի բան իմացա. սոցաշխատողը պատմեց, որ փոքր երեխային նեղացրել և հարվածել է մայրը, իսկ մեղքը բարդել դստեր վրա…Երևի չեք զարմանա, երբ իմանաք, որ տեղափոխվելով տատիկի և պապիկի տուն՝ իմ «հիվանդը» ապաքինվեց: Հո ւյս ունեմ, որ կրտսեր երե խային նույնպես կփրկեն նման մորից:
