Ամուսինս լքեց ինձ ու մեր 3 տարեկան որդուն, թողնելով պարտքեր ու վարկեր․ Ստիպված գնացի այդ քայլին․․․

Ամուսինս լքեց ինձ ու մեր 3 տարեկան որդուն, թողնելով պարտքեր ու վարկեր․ Ստիպված գնացի այդ քայլին․․․

Երբևէ մտածել եք,որ գերեզմաններում կարելի է գտնել հոգեբանական աջակցություն:Ես կարծում եմ, որ հնարավոր է:Երբ գնում ես հարազատ ներիդ մոտ, ովքեր արդեն չկան, շատ հաճախ հանգս տանում ես:Մարդ կանց կյանքում լինում են այնպիսի պահեր, երբ թվում է, որ փակո ւղում ես գտնվում, ամեն ինչ վատ է, ելք չկա: Դու չգիտես, թե հետո ինչ է լինելու, ինչ ակնկալել:

Երբեմն թվում է, թե նման պահերի անհնար է գտնել մի մարդու, որ խոսես հետը դրա մասին: Եվ այդ ժամանակ գնում ես հարա-զատ մարդու գերեզմանաքարի մոտ: Որ խո սես, հար ցեր տաս, գուցե և ստա նաս պատասխաններ:Այդպես եղավ նաև ինձ մոտ: Այնպես էր ստացվել, որ վերջերս էի բաժանվել ամուսնուցս: Ես մնացի միայնակ, իսկ երեխաս ընդամենը 3 տարեկան էր: Ունեի մեծ պարտքեր: Նախկին ամուսինս ալիմենտներ չէր վճարում:

Երկար ժամանակ միայնակ պայքարում էի, որ հաղթահարեմ խնդիրներս: Բայց մի օր հոգնեցի,զգում էի, որ այլևս ուժ չունեմ: Գը-նացի պապիկիս գերեզմանին: Ես այնքան միայնակ էի…Ես պապիկիս խնդրեցի ինձ համար ամուսին, իսկ որդուս համար հայրիկ գտնել: Նաև խնդրեցի, որ որդիս նրան նման լինի: Մի քիչ էլ նստեցի և գնացի տուն:

Գուցե չհա վատաք, բայց հաջ որդ օրը, երբ զբոսնում էի տղայիս հետ, հանդի պեցինք իմ համադա սարանցուն: Ես նրան վաղուց չէի տեսել: Նա ընկերակցեց մեզ, միասին գնացինք այգի, իսկ հետո էլ բարձրացավ տուն՝ մի գավաթ սուրճ խմելու:1 ամիս անց նա ինձ ամուսնության առաջարկություն արեց: Մենք ամուսնացանք: Ես ու որդիս երջանիկ ենք…

Մի մոռացեք ձեր հարազատներին, նրանք մեզ տեսնում են…

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика