Ամեն անգամ ընտանիքում մի թեթև վեճից հետո կինս հավաքում էր իրերը և գնում հոր տուն․ Այս անգամ անգամ նրան այնպիսի դաս տվեցի, որ այլևս երբեք այդպես չի վարվի․․․
Ես ու կինս արդեն 5 տարի է ամուսնացած ենք։ Մենք ամուսնացանք ծանոթությունից ընդամենը 6 ամիս անց, սակայն հարկ է նշել, որ երկուսս էլ 30 տարե կան էինք այդ պահին, ու գիտեինք, թե ինչ է նշանակո ւմ պատաս խանատվություն։ Չեմ ստի, և ես, և կինս բարդ բնավորո ւթյուն ունենք, բացի այդ վարում ենք ակտիվ ապրելակերպ․ յուրաքանչյուրս ունի մտերիմ ընկերական շրջապատ, ա-ռանձին զբաղմունք, հետաքրքրություններ։Այդ պատճառով էլ մեր ընտանեկանը հաճախ է խաչ վում անձնականի հետ, ինչն էլ դառ-նում է կենցաղային վեճերի պատճառ։
Չգիտեմ, գո ւցե ես եմ ինչ-որ պահի թո ւյլ գտնվել, բայց ամեն անգամ, երբ մենք վիճո ւմ ենք, կինս հավա քում է իրերն ու գնում մոր տուն, իսկ ես վազում ու հետ եմ բերում։ Իհարկե, տարվա մեջ մի 5-6 անգամ է նման բան լինում, բայց այդ մի դեպքը ազդո ւմ է մեր մյուս համատեղ ապրած օրերի վրա։Եվ ահա, երբ վերջին անգամ նա նորից նստեց տաքսի ու գնաց, փետրվար ամիսն էր։ Ես նստած էի խոհանոցում ու էմոցիա ներից տեղս չէի գտնում։ Սովորաբար նման դեպք երում ես գիշերը մնում էի միայնակ, իսկ առավոտյան ծաղկեփունջ վերցնում ու գնում նրա հետևից։
Բայց այս անգամ համբերությունս սպառվեց, ու ես հասկացա, որ ոչ մի տեղ էլ չեմ ուզում գնալ։Անցավ մի քանի օր, ոչ ես էի զանգում, ոչ նա։Տանն ինձ միայնակ էի զգում,դրա համար էլ որոշեցի գնալ ծնողներիս տուն։Նրանք գյուղում են ապրում,այնպես որ հարազատ-ներիս տեղնելու հիանալի առիթ էր, առավել ևս, որ համակարգչով եմ աշխատում․ ոչ մի խնդիր չունեմ քաղաքից բացակայելու հետ կապված։1 շաբաթ մնացի ծնողներիս հետ, իսկ կինս, բնականաբար չգիտեր դրա մասին, քանի որ ընդհանրապես չէինք խոսել այդ ընթացքում։
Մինչդեռ տանը չեմ եղել, նա վերադարձել է, հայտնա բերել, որ չկամ։ Սկզբում գրեց՝ հարց նելով, թե ուր եմ, չպատասխանեցի, հետո զանգեց։ Ասացի, որ գյուղում եմ ու անջատեցի հեռա խոսը։1 օր սպասելուց հետո կինս եկավ մեր տուն։ Չնա յած նրան, որ իր մայրն ամեն անգամ այնպիսի շոու էր սարքում, թե իբր ես իր աղջկան տնից վռնդել եմ, որոշեցի զերծ մնալ նման ներկայացումներից։Խոսե-ցինք հանգիստ, նա ներողություն խնդրեց։ Ասաց, որ ընդունում է իր սխալները, հասկանում, որ իզուր է այդքան ժամանակ գնացել տնից։ Մենք միասին վերադարձանք քաղաք։ Ու հիմա էլ երբեմն վիճում ենք, բայց իրեր հավաքելուն գործը չի հասնում։
